My first post in english.

                    Since my teacher has asked me to do a blog for an essay writing and type down about 10 posts in english, I didn't have any ideas about what I want to post and share with members. But now I have something comes up in my mind so I would like to share with you, my reader.
Do you know what "GO" is? I guess most of you don't know what it is. GO is the board game and it's 1 of the 4 Chinese arts. I'm not going to focus on what it is and how to play it but my personal experience about GO instead.
                   I've been play GO when I was 1-3 years student. I spent a lot of money on it such as buying instruction books, technique books or the board itself. Moreover, for taking competitions, sometimes I had to use my own money for the bus fee and also the tournament fee. But this year I have decided to stop playing it since I don't have much free time and I want to spend my last year as a student with my friends. After that, I felt I did selected the right choice. Much more free time come to my life. I can do whatever I want like focus on studying or relax myself after the whole day studying. If I didn't choose to stop, may be I'm still need to keep training everyday to improve my skills and win the competition(which I've never achieve.).
                      GO is quite a serious game. It's the mind game. You'll have to think and think a lot while playing it so training everyday put a lot of serious and stress into my mind. I feel a lot better after that although GO has taught me many things. If you want to know more about what it is, write down your question in the comment box below and thank you guys a lot for visiting my blog. Have a nice day.

ชี้แจงซัมติง...

หลังจากนี้ราวๆ10-20 โพสต์ จะเป็นภาษาอังกฤษ(เห่ยๆ)ทั้งหมด เนื่องจากได้ลงเรียนวิชา essay writing และอาจารย์ได้สั่ง!!! ให้เขียนบล็อกเป็นเอสเส จารย์จะเข้ามาตรวจเรื่อยๆ

(เหยด)

อาจจะพักๆไป (ที่จริงตอนนี้ก็พักอยู่แล้ว 555555555) ถ้ายังไง คึกๆก็จะเอารูปมาแชร์กันอีก กิกิ พักนี้เน็ตหอเล่นไม่ได้เลยไม่รู้จะอัพยังไงเลย


ขอบคุณครับ

Thank you for your visit.

Day 2 : Let's talk about a phone.

ไม่ได้เขียนบล็อกมาวันนึง ด้วยหลายสาเหตุ ทั้ง ลืม ขี้เกียจ 555 

ขี้เกียจนี่สาเหตุหลักเลยล่ะมั้ง- -

วันนี้ก็ถ่ายรูปมาหลายรูปเลย แต่ว่าอัพลงอินสตาแกรมแค่สองรูป เลยคิดว่าถ้าจะพูดเรื่องรูปอย่างเดียวก็คงสั้นไป

มาคุยเรื่องสมาร์ทโฟนกันดีกว่า

ตอนนี้ตัวผมเองพกแกดเจ็ดอยู่สองตัวด้วยกันคือ Xperia Neo V กับ iPod Touch 5 (พระเอกของเราประจำบล็อก) เหมือนจะลำบากเวลาพกไปไหน แต่เอาเข้าจริงไม่เลย เพราะเจ้าไอพ็อด มันบางมาก ใส่ในกระเป๋ากางเกงซ้อนกันสองเครื่องได้ไม่เกะกะอะไรเลยจริงๆ 

ส่วนที่อยากคุยเรื่องสมาร์ทโฟนคือก่อนหน้านี้ ก่อนจะซื้อไอพอด เคยคิดไว้ว่ามือถือไอโฟนนี่ยังไงก็ไม่ซื้อเด็ดขาด ไม่ชอบเลยย แอนดรอยด์ดีไซน์ดีกว่าเป็นไหนๆ เครื่องก็แรงกว่า แต่มาถึงตอนนี้ รู้สึกว่า เรามีไอพอด น้องมีแมคบุค ถ้าซื้อแอนดรอยด์มามันจะลิ้งอะไรกับใครได้อะ? ก็ต้องใช้ไอโฟนสิ เพราะ iTunes เราก็ซื้อเพลงไว้พอสมควรเลย แอพเสียตังอีก ใช้ตระกูล iOS ไปเรื่อยๆน่าจะเข้าท่ากว่า แม้ว่าจะรู้ทั้งรู้ว่าแอนดรอยด์ดีกว่ามากก็เถอะ...

พูดเรื่องอื่นไปไกลแล้ว มาคุยเรื่องรูปสักทีดีกว่า 5555

สำหรับรูปนี้ ถ่ายหลังจากตอนเลิกเรียนวิชาการอ่านเชิงวิเคราะห์วิจารณ์ของอาจารย์อุษาเมื่อตอนบ่าย( เข้าเลทไปเกือบชั่วโมงแน่ะ) ดอกไม้ปลอมอันนี้เพิ่งสังเกตเห็นว่ามันมาอยู่ที่บนแท้งค์น้ำชั้น 4 ตึก QS เฉยเลย เห็นว่ามันสวยดี แล้วทางเดินคนก็น้อยด้วยเลยหามุมเหมาะๆแล้วถ่ายมา ก็ได้มามุมนี้ 

ส่วนตัวชอบรูปนี้ที่บรรยากาศของฉากหลังอันเงียบเหงา มีคนเดินนิดหน่อย บวกกับโทนสีของภาพ ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าดอกไม้ช่อนี้ถูกละเลย ไม่มีคนสนใจ

แหม่...คิดไปได้ลึกซึ้ง

รูปนี้ก็ เป็นอาหารมื้อเย็น 555 มื้อค่ำเลยที่จริง ราคา 55 บาทแน่ะ!!!!!!!! แพง!!! แต่ร้านนี้ทำอาหารรสจัดรสชาติถูกใจมาก เลยยอมจ่าย สาเหตุที่ถ่ายก็คือ เพื่อนมันถ่ายของมัน เลยถ่ายมั่ง หาเรื่องอัพลงอินสตาแกรมยั่วคนอื่นให้หิวเล่นๆ ไม่มีอย่างอื่นเลย 555 

ที่จริงวันนี้เกือบจะลืมแล้วนะเนี่ยว่าต้องเขียนบล็อก นึกขึ้นได้พอดีเลย

สำหรับโพสต์นี้ก็ขอจบไว้เท่านี้ละกันครับ มีบอลต้องดู มีเกมต้องเล่น

(สำคัญมากกกกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆ)

บายครับ

Day1

ก่อนอื่นต้องเซย์ฮายย กันก่อน

Hello

อันนยองฮาเซโย

สวัสดีครับ

(เอามันทุกภาษาเลยสินะ ฮ่าๆๆ)

ที่จริงแล้วบล็อกนี้ สมัครไว้ นานแล้วนะ...แต่ด้วยความขี้เกียจทำให้ยังไม่ทำ แล้วเลยลืมไปเลยว่าเอออยากจะทำบล็อก จนเมื่อกี้นี้เล่นทวิตเตอร์อยู่(@stampford11) เห็นแป้งโกะทวิตว่าจะทำบล็อก เลยนึกขึ้นได้ เอ๊ เราทำมั่งดีมั้ยนะ ก็เลยมีความคิดที่ว่า เราก็ถ่ายรูปอัพขึ้น instagram บ่อยอยู่เหมือนกัน จะเป็นยังไงถ้าจะเอารูปที่เราถ่ายเยอะแยะมาโพสต์ในบล็อกแล้วเขียนอธิบายความหมายหรือที่มาของมันว่าทำไมถึงถ่ายมา ก็ดูน่าสนุกดีนะ

กลายเป็นว่าวันนี้ถ่ายมาสามรูปเอง...ที่จริงว่าจะไม่ทำแล้วนะ แต่ก็กลัวลืมแล้วจะลืมสนิทไปเลยเหมือนคราวที่แล้วอีก ก็เลยตัดสินใจว่า โอเค! เอามันแค่นี้ก่อนละกัน!!

Day 1: Nothing Special

วันนี้ไม่มีอะไรพิเศษเลย ก็มีลุ้นระทึกช่วงเช้านิดหน่อยหลังจากเมื่อคืนนั่งกังวลใจว่าเฮ้ย วิชาภาษาไทยเราขาดเกินหนึ่งครั้งนี่หว่า ถ้าไม่ตื่นนี่ซวยเลยนะ อาจารย์ไม่ใจอ่อนแน่ เลยรีบปิดคอมเข้านอนอย่างไว แต่ที่ไหนได้ดันเล่นเกมซะเพลิน! เล่นไปเล่นมา ไม่ง่วง นอนซะนู่นเลย ตีสามกว่า TT //facepalm 

เลยจัดการตั้งนาฬิกาปลุกซะ 6 ครั้ง(มือถือกับไอพ็อด) ความที่กลัวจะไม่ตื่น ทำให้ตื่นมาตั้งแต่ 6.40 แล้วก็หลับไม่สนิทอีกเลยจนตื่นอีกที 9.30 ไปเรียน และได้ถ่ายภาพนี้มา

ภาพนี้เป็นภาพถ่ายจากมุมมองนอกหน้าต่างหอเราออกไป เป็นเช้าที่อากาศเย็นสเบย...ไม่อยากตื่นเลยให้ตายสิ แต่ขาดเรียนก็ไม่ได้ อากาศ 23 องศาเซลเซียสนี่พูดเลยนะว่าเป็นอากาศที่เหมาะกบการนอนมากๆ  อาจารย์น่าจะงดคลาสเนอะ //ว่าไปนั่น 

วันนี้เรียนสองวิชา มีภาษาไทยตอนเช้า กับตอนบ่ายวิชาการอ่านเชิงธุรกิจของอาจารย์สุดสรวงอีกหนึ่งวิชา ก็เรียนสบายๆ เฉลยการบ้านไม่มีไรมาก เรียนเสร็จบ่ายสาม แวะไปเซเว่นเจ้าประจำ ซื้อของกิน(อีกแล้ว อ้วนจะตายแล้ว) พวกน้ำมะเขือเทศ(กินทุกวันจนติด) น้ำเปล่า สาหร่ายเถ้าแก่น้อย

ก่อนจะกลับก็ขับตรงไปอีกนิด ซื้อนี่มา....

แฮร่¬ ไก่ทอดหน้าหอแสงพรหมเจ้าประจำ หอแสงพรหมเนี่ย จะว่าไปก็คิดในใจว่าเออ มีตังอย่างเดียวคงอยู่ไม่ได้ ต้องหน้าตาดีด้วยละมั้ง เพราะเห็นแต่ละคนที่พักก็มีแต่ดาว เดือน ลีดแต่ละคณะทั้งนั้น แหม่ ถ้าเราไปอยู่บ้างจะเป็นยังไง ...กลับมาที่ไก่ทอดก่อน เถลไถลออกทะเลไปไกลละ

ไก่เจ้านี้เป็นเจ้าดังของม.เราเลย (ม.นเรศวร) ขายดีมากๆ จุดเด่นก็คือราคาไม่แพงเกินไป ไก่หมักอร่อย รสชาติออกเค็มๆเผ็ดๆ ข้าวเหนียวก็หุงดีมาก ไม่เหมือนกับข้าวเหนียวหมูปิ้ง ที่หมูอร่อยก็จริง แต่ข้าวเหนียวไม่เคยมีมาตรฐานเลย บางวันแฉะ บางวันแข็ง

ตอนถ่ายรูปนี้ ก็เปิดม่านให้แดดส่องเข้ามา (เป็นช่วงแดดกำลังแรงเลย) แล้วจัดองค์ประกอบภาพ จัดยังไงก็ไม่เข้าที่เข้าทางได้สักที ก็เลยช่างแม่ง ถุงบังช่างมัน กดถ่าย แช๊ะ ได้ภาพนี้ออกมา อัพขึ้นอินสตาแกรม คนไลค์เยอะมากเลย...16 ไลค์แน่ะ (เยอะเนอะ...) ไก่เจ้านี้เราซื้อกินบ่อยมาก โดยเฉพาะช่วงหลัง ไม่รู้จะกินอะไรก็ไก่ทอด ไก่ทอด ฮ่าๆๆ

ก่อนจะปิดบล็อกไปทำการบ้านและนอนก็ขอทิ้งไว้ด้วยภาพนี้ ภาพที่ไม่มีใครไลค์ใน instagram...

โลกผ่านกระจก กับราวตากผ้าท้ายรถกระบะ...

(อาร์ตยังไงวะ)

จบการรายงานเพียงเท่านี้ ขอบคุณครับ